Պահակը

Posted: Октябрь 14, 2014 in Uncategorized

Պիես` մեկ գործողությամբ

Գործող անձիք`

Երեսունին մոտ տղամարդ (Ե.)

Քառասունից քառասունհինգ տարեկան տղամարդ (Ք.)

Երիտասարդ կին (Կ.)

Գործողությունը տեղի է ունենում Երևանի թաղամասերից մեկում։ Դեկտեմբերի սկիզբ։ Ե.-ն և Ք.-ն նստած են փողոցի նստարաններից մեկին։

Ե.։ Հիմա դեկտեմբե՞րն է։

Ք.։ Այո։

Ե.։ Ատում եմ ձմեռը։

Ք.։ Արդեն ասել ես։

Ե.։ Միևնույն է։ (Նայում է երկնքին։) Կարծես անձրև է սկսվում։

Ք.։ Ես գնացի։ (Կանգնում է, հեռանում։)

Կ.։ (Մոտենում է նստարանին, նստում։) Այսօր բավականին ցրտոտ է։ (Դադար։ Նայում է երկնքին։) Կարծես անձրև է սկսվում։

Ե.։ Ատում եմ ձմեռը։

Կ.։ (Ինչ-որ բան է ինքն իրեն խոսում, հետո դառնում Ե.-ին։) Արդեն դեկտեմբե՞րն է։

Ե.։ (Դադար։) Ոտքերս սառել են։ (Կանգնում է, սկսում նստարանի շուրջն այս ու այն կողմ գնալ։)

Կ.։ Երեկ պահակի մոտ էի։

Ե.։ Ի՞նչ։

Կ.։ Պահակի մոտ էի երեկ։

Ե.։ (Դադար։ Փորձում է հասկանալ։) Ե՞վ։ (Նստում է։)

Կ.։ Դեռ պարզ չի։

Ե.։ (Հոգոց է հանում։) Ինչ-որ բան չասե՞ց։

Կ.։ (Չի պատասխանում։)

Ե.։ Ատում եմ ձմեռը։

Կ.։ Արդեն…

Ե.։ (Ընդհատելով։) Միևնույն է։ (Կանգնում է, սկսում նստարանի շուրջն այս ու այն կողմ գնալ։) Այսօր երեքշաբթի՞ է։

Կ.։ Չգիտեմ։

Ե.։ Պահակի մոտ գնալու՞ ես։

Կ.։ Ի՞նչ։

Ե.։ Գնալու՞ ես պահակի մոտ։

Կ.։ Չեմ հասկանում։

Ե.։ Պահակի մոտ գնալու՞ ես։

Կ.։ (Ուսերը թափ է տալիս։) Երևի ոչ։

Ե.։ Ատում եմ ձմեռը։

Ք.։ (Վերադառնալով։) Այսօր երեքշաբթի՞ է։ (Պատասխան չստանալով, տեղավորվում է նստարանին։ Կ.-ին է դիմում։) Գնալու՞ ես։

Կ.։ Ի՞նչ։

Ք.։ Պահակի մոտ։

Կ.։ Չգիտեմ։

Ե.։ Ատում եմ ձմեռը։ (Նստում է։)

Ք.։ (Ե.-ին։) Դու գնալու՞ ես։

Ե.։ Չեմ հասկանում։

Ք.։ Գնալու՞ ես։

Ե.։ (Դադարով։) Ոչ։ (Նայում է երկնքին։) Կարծես անձրև է սկսվում… Ատում եմ…

Ք.։ (Ընդհատելով։) Դե բավակա՛ն է։ Հոգնել եմ։

Ե.։ Ոտքերս սառել են։

Ք.։ (Կ-ին։) Ի՞նչ էր ասում։ (Պատասխան չի ստանում։)

Ե.։ (Կանգնում է, դանդաղ հեռանում։)

Ք.։ Ի՞նչ էր ասում։ (Նստում է։)

Կ.։ (Նայում է Ք.-ին, ուսերը թափ է տալիս, նայում երկնքին։) Անձրև է սկսվում։

Ք.։ (Դադար։) Հոգնել եմ։

Ե.։ (Կատաղած գալիս է, նստում, ինչ-որ բան է ուզում ասել, բայց չի ասում։)

Ք.։ (Նայում է Ե.-ին, և մտահոգ դեմք ընդունում։)

Կ.։ (Նայում է Ք.-ի մտահոգ դեմքին և նայելով առաջ, մտածկոտ դեմք է ընդունում։)

Ե.։ (Նայելով Ք.-ին, սկսում է ոտքով անհանգիստ հարվածներ հասցնել գետնին։)

Կ.։ Երեկ անձրև չի՞ տեղացել։

Ե.։ (Հազիվ է իրեն զսպում, որ չգոռա։) Ատում եմ ձմեռը։

Ք.։ (Ցատկում է տեղից, նյարդայնանալով, գոռալով։) Դե բավակա՛ն է։

Ե.։ (Կրկին զսպելով իրեն։) Այսօր երեքշաբթի չէ։

Ք.։ (Նյարդայնացած։) Միևնու՛յն է, հոգ-նե-լեմ։

Կ.։ (Ուշադիր նայում է աջ։) Ես գնում եմ։ (Կանգնում է, գնում դեպի ձախ։)

Ե.։ (Ուշադիր նայում է աջ, հետո` Ք.-ին։

Ք.։ (Նայելով Ե.-ին, հետո աջ։) Ո՛չ։

Ե.։ Վստա՞հ ես։

Ք.։ (Նայելով աջ։) Հնարավոր չէ։

Ե.։ Չեմ կարծում։

Ք.։ (Դադար։ Նայում է ձախ, ուսերը թափ տալիս, նստում։)

Ե.։ (Տագնապով։) Լսի՛ր, ճամպրուկը վերցրե՞լ ես։

Ք.։ Ճամպրուկը չգտա, բայց մոտս անձրևանոց կա։ (Նայում է շուրջը։)

Ե.։ (Ք.-ի հետ շուրջն է նայում, հետո` Ք.-ին)։

Ք.։ Դրել էի այստեղ։

Ե.։ (Հուսահատ գլուխը կախում է։) Ատում եմ ձմեռը։

Ք.։ (Երկար դադարից հետո։) Հոգնել եմ։

Ե.։ Ես էլ։ (Նայում է երկնքին։) Անձրև է սկսվում։

Ք.։ (Նայելով աջ։) Ես գնացի։ (Կանգնում է, մի քանի քայլ է անում, Ե.-ն նրան կանգնեցնում է։)

Ե.։ Պահակի մո՞տ։

Ք.։ (Պտտվելով։) Ի՞նչ։

Ե.։ Պահակի մո՞տ ես գնում։

Ք.։ Չեմ հասկանում։

Ե.։ Պահակի մո՞տ ես գնում։

Ք.։ (Նայելով աջ, հետո` Ե.-ին։) Չե՞ս գալիս։

Ե.։ (Նայում է Ք.-ին, ու գլուը կախում։)

Ք.։ Քեզ կսպասեմ։ (Դանդաղ քայլերով հեռանում է աջ վարագույրի հետեվը։)

Ե.։ (Մի քիչ նստած է մնում, նայում երկնքին, կանգնում է, նայում աջ և հեռանում Ք.-ի հակառակ ուղղությամբ։)

Վարագույր։

11.10.2014թ.

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s